Gabriel Garcia Marquez

Gabriel Garcia Marquez (1927 – 2014) to znany na całym świecie kolumbijski prozaik, który w 1982 został uhonorowany Nagrodą Nobla w dziedzinie literatury. Akademia charakteryzowała twórczość pisarza jako „powieści i opowiadania, w których fantazja i realizm łączą się w złożony świat poezji, odzwierciedlającej życie i konflikty całego kontynentu”. Literat jest bowiem jednym z najbardziej znanych przedstawicieli nurtu realizmu magicznego.

Realizm magiczny – magia wewnętrznych światów ludzkiej egzystencji

Realizm magiczny to nurt literatury światowej, w którym świat rzeczywisty łączy się z fantastycznym. Historia bohaterów obudowana jest warstwą mitologii, oniryzmu i elementów baśniowych, które nie stanowią jednak jedynie tła dla przedstawianej fabuły. Elementy fantastyczne stanowią okno do odczytywania emocji, myśli i przeżyć bohaterów, budując jakby drugą warstwę odbioru dzieła literackiego. Mają jakoby zanikać i przeplatać ze światem rzeczywistym, wypełniając go.

Tendencja ta powstała na gruncie nurtu malarskiego w latach 20. XX wieku. Stanowi on inspirację dla twórców z całego świata, jednak powstał i pozostał szczególnie kojarzony z literaturą iberoamerykańską, której przedstawicielem jest Gabriel Garcia Marquez.

Innymi, znanymi przedstawicielami są: Michaił Bułhakow, Isabel Allende, Julio Cortazar, Italo Calvino, a w naszym kraju Brunon Schulz.

Najpopularniejsze powieści

  • Szarańcza” (1955) – pierwsza poważna powieść Marqueza, nawiązująca do greckiej tragedii Sofoklesa “Antygony”, to opowieść o miasteczku Mocondo i zemście jego mieszkańców na znienawidzonym lekarzu;
  • “Sto lat samotności” (1967) – arcydzieło literatury iberoamerykańskiej i światowej; historia sześciu pokoleń rodziny Buendiów, zamieszkujących Mocondo (miasteczko z powieści powyżej), którzy doświadczają wojny domowe, epidemii bezsenności czy deszczu żółtych kwiatów;
  • “Jesień patriarchy” (1975) – opowieść o fikcyjnym dyktatorze, osadzona w realiach iberoamerykańskich, pełna surrealizmu i fantastyki;
  • “Miłość w czasach zarazy” (1985) – opowieść o miłości i jej różnych obliczach – młodzieńczym zauroczeniu, małżeństwu z rozsądku, odnalezieniu prawdziwej namiętności i budowaniu dojrzałej relacji;
  • “Rzecz o mych smutnych dziwkach” (2004) – ostatnia książka Marqueza, opowieść o namiętności i uczuciu podstarzałego mężczyzny do młodej dziewicy.

Książki Marqueza na ekranie

Wiele z dzieł Gabriela Garcii Marqueza zostało zekranizowanych. Książki, które zainspirowały filmowców, to między innym:

  • „Kronika zapowiedzianej śmierci” (1987),
  • „Miłość w czasach zarazy”,
  • „O miłości i innych demonach” (2009),
  • „Rzecz o moich smutnych dziwkach” (2011).

Julian Tuwim

Julian Tuwim urodził się 3 września 1894 roku w Łodzi. Od najmłodszych lat lubił przedmioty humanistyczne. Niestety dużo gorzej przychodziło mu przyswajanie wiedzy z przedmiotów ścisłych. Z tego powodu musiał powtarzać rok w szóstej klasie szkoły podstawowej. W roku 1905 młody Tuwim wraz z rodziną musiał przenieść się z Łodzi do Wrocławia.

Przygodę z literaturą Tuwim rozpoczął mając zaledwie 17 lat, kiedy to przełożył kilka wierszy Staffa na język esperanto. W roku 1913 napisał pierwszy swój utwór, któremu nadał nazwę “Prośba”. W roku 1916 przeniósł się do Warszawy, ponieważ zaczął tam studiować prawo i polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Niestety oba kierunki porzucił po ukończeniu pierwszych semestrów. Jednakże w trakcie tego krótkotrwałego studiowania rozpoczął współpracę z czasopismem Pro Arte et Studio. Następnie wraz z kilkoma innymi poetami w roku 1919 założył grupę poetycką Skamander.

Julian Tuwim 30 kwietnia 1919 roku poślubił w wielkiej synagodze w Łodzi z Stefanią Marchew. W 1920 roku, kiedy to wybuchła polsko – bolszewicka wojna znalazł pracę w Biurze Prasowym naczelnego wodza Józefa Piłsudskiego. W kolejnych latach założył Związek Artystów i Kompozytorów Scenicznych, który istnieje do dnia dzisiejszego. Następnie w roku 1939 wyemigrował do Francji. Jednakże w obliczu kapitulacji Francji oraz osobistego zagrożenia w roku 1940 udał się do Lizbony, a następnie do Rio de Janeiro. W roku 1942 wyjechał do Nowego Jorku, gdzie mieszkał prawie pięć lat. W tym czasie Tuwim pisał dla pism pt.: “Robotnik” i “Nowa Polska”. W trakcie niemieckiej okupacji cała twórczość Tuwima trafiła jednak na niemieckie listy proskrypcyjne jako niepożądana oraz szkodliwa z przeznaczeniem do zniszczenia.

W czerwcu 1946 roku Julian Tuwim powrócił z emigracji do Polski. Stał się wówczas osobowością uprzywilejowaną oraz chronioną przez ówczesne władze. Został nawet okrzyknięty poetą państwowym. W tym też roku wraz z małżonką adoptował córkę Ewę. Następnie w latach 1947 – 1950 był kierownikiem artystycznego Teatru Nowego. Tuwim wraz z rodziną po wojnie otrzymał opuszczony dom w Aninie. W domu tym zamieszkała także siostra poety – Irena Tuwim. W ostatnim okresie życia Tuwim stworzył bardzo mało wierszy. Niekiedy ulegał tylko prośbom zaprzyjaźnionych redaktorów, którzy potrzebowali wierszy na rocznicowe okazje. Pisał jednakże prywatnie, nie publikując swoich dzieł. Zajmował się także tłumaczeniem oraz zbieraniem kuriozów literackich, które następnie publikował w miesięczniki “Problemy”.

Julian Tuwim zmarł na atak serca 27 grudnia 1953 roku w pensjonacie w Zakopanem. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Agnieszka Maciąg

Kobieta renesansu: pisarka, blogerka, modelka, aktorka i propagatorka zdrowego trybu życia. Urodzona w 1969 roku w Białymstoku Agnieszka Maciąg jest autorką wielu bestsellerów oraz wpisów publikowanych na blogu, które zmieniają życie wielu Polaków!

Wykształcenie

Zdobyła najpierw wykształcenie plastyczne w liceum, a później podjęła studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim oraz psychologię i kulturoznawstwo na SWPS w Warszawie.

Życie zawodowe

Lata 90. to era najsławniejszych modelek, które z ikon mody stały się wtedy również kobietami sukcesu i biznesu. W tym samym czasie, jako jedna z pierwszych Polek, zauważona przez międzynarodową agencję została Agnieszka Maciąg. W 1989 roku rozpoczęła kontrakt i pracowała dla najbardziej znanych projektantów. Jednak zdecydowała się wrócić do kraju, by urodzić syna, a kilka lat później całkowicie zrezygnowała z międzynarodowej kariery modelki.

Jako osoba publiczna brała udział w wielu projektach. Pracowała jako dziennikarka, pisała reportaże z podróży dla magazynu Viva!. Przeprowadziła wywiady z wieloma postaciami kultury, sportu i show biznesu, była prowadzącą wielu gal oraz obejmowała stanowisko dyrektora artystycznego marki Vistula. Stała się również twarzą wielu marek.

Działalność charytatywna

Agnieszka Maciąg chętnie angażuje się w działania charytatywne. Wspomaga wiele organizacji, na przykład Hospicjum Dziecięce w Białymstoku, Sunapsis. W 2008 roku została również ambasadorem fundacji World Food Programme, która działając przy ONZ, zajmuje się walką z głodem w krajach trzeciego świata.

Blog o tym, jak dobrze żyć

Niebywale popularny blog Agnieszki Maciąg przekonuje swoich czytelników rozsądnym i niefanatycznym podejściem do zdrowego stylu życia. Na stronie znaleźć można coś i dla ciała, i dla ducha. Autorka publikuje przepisy na zdrowe dania, metody na radzenie sobie ze stresem oraz emocjami i o tym, jak te pozytywne uczucia zaprosić do swojego życia. Co ważne, wszystkie treści pochodzą z wieloletniego doświadczenia autorki, która sama od wielu lat pracuje nad własną świadomością oraz zdrowiem fizycznym i psychicznym. Inspiruje się holistyczną filozofią zdrowia zawartą w wiekowych systemach medycznych takich jak ajurweda czy medycyna chińska. Stąd miejsce poświęcone na przedstawienie takich praktyk jak medytacja, joga czy śpiewanie mantr. Treści, które wynikają z osobistych podróży wgłąb siebie autorki budzą zaufanie czytelników, którzy ich skutek i to, że naprawdę się sprawdzają.

Seria książek zmieniających ludzkie życia

Agnieszka Maciąg postanowiła podzielić się swoją wiedzą w formie książek, które zostały bardzo dobrze przyjęte przez czytelników. Do tej pory ukazały się:

  • Smak życia,
  • Smak szczęścia,
  • Smak miłości,
  • Smak świąt,
  • Pełnia życia,
  • Smak zdrowia.