Julian Tuwim

Julian Tuwim urodził się 3 września 1894 roku w Łodzi. Od najmłodszych lat lubił przedmioty humanistyczne. Niestety dużo gorzej przychodziło mu przyswajanie wiedzy z przedmiotów ścisłych. Z tego powodu musiał powtarzać rok w szóstej klasie szkoły podstawowej. W roku 1905 młody Tuwim wraz z rodziną musiał przenieść się z Łodzi do Wrocławia.

Przygodę z literaturą Tuwim rozpoczął mając zaledwie 17 lat, kiedy to przełożył kilka wierszy Staffa na język esperanto. W roku 1913 napisał pierwszy swój utwór, któremu nadał nazwę “Prośba”. W roku 1916 przeniósł się do Warszawy, ponieważ zaczął tam studiować prawo i polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Niestety oba kierunki porzucił po ukończeniu pierwszych semestrów. Jednakże w trakcie tego krótkotrwałego studiowania rozpoczął współpracę z czasopismem Pro Arte et Studio. Następnie wraz z kilkoma innymi poetami w roku 1919 założył grupę poetycką Skamander.

Julian Tuwim 30 kwietnia 1919 roku poślubił w wielkiej synagodze w Łodzi z Stefanią Marchew. W 1920 roku, kiedy to wybuchła polsko – bolszewicka wojna znalazł pracę w Biurze Prasowym naczelnego wodza Józefa Piłsudskiego. W kolejnych latach założył Związek Artystów i Kompozytorów Scenicznych, który istnieje do dnia dzisiejszego. Następnie w roku 1939 wyemigrował do Francji. Jednakże w obliczu kapitulacji Francji oraz osobistego zagrożenia w roku 1940 udał się do Lizbony, a następnie do Rio de Janeiro. W roku 1942 wyjechał do Nowego Jorku, gdzie mieszkał prawie pięć lat. W tym czasie Tuwim pisał dla pism pt.: “Robotnik” i “Nowa Polska”. W trakcie niemieckiej okupacji cała twórczość Tuwima trafiła jednak na niemieckie listy proskrypcyjne jako niepożądana oraz szkodliwa z przeznaczeniem do zniszczenia.

W czerwcu 1946 roku Julian Tuwim powrócił z emigracji do Polski. Stał się wówczas osobowością uprzywilejowaną oraz chronioną przez ówczesne władze. Został nawet okrzyknięty poetą państwowym. W tym też roku wraz z małżonką adoptował córkę Ewę. Następnie w latach 1947 – 1950 był kierownikiem artystycznego Teatru Nowego. Tuwim wraz z rodziną po wojnie otrzymał opuszczony dom w Aninie. W domu tym zamieszkała także siostra poety – Irena Tuwim. W ostatnim okresie życia Tuwim stworzył bardzo mało wierszy. Niekiedy ulegał tylko prośbom zaprzyjaźnionych redaktorów, którzy potrzebowali wierszy na rocznicowe okazje. Pisał jednakże prywatnie, nie publikując swoich dzieł. Zajmował się także tłumaczeniem oraz zbieraniem kuriozów literackich, które następnie publikował w miesięczniki “Problemy”.

Julian Tuwim zmarł na atak serca 27 grudnia 1953 roku w pensjonacie w Zakopanem. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.